thothae

ความทรงจำที่ทำให้ยิ้มได้ทุกครั้งที่นึกถึง

บ้านทรงไทยหลังเก่า
ความยาวนานของกาลเวลา ทำให้หลังคามีรอยรั่ว
รอยรั่วนี้แหละ… ที่ตอนเป็นเด็ก ฉันชอบนักหนา
เพราะตอนเช้าจะมีลำแสงแห่งอรุณทอฉายเข้ามา
พอตกกลางคืนก็จะเห็นดาวทอแสงระยับเช่นกัน

แต่ความสนุกมันอยู่ตรงที่… เวลาฝนตกต่างหาก
เราจะต้องช่วยกันหากระแป๋งไปรองตามจุดที่มีรอยรั่ว
ถ้าวันไหน น้ำตาฟ้ามีมาก … ไหลนาน
เราจะต้องคอยนั่งเฝ้ากระแป๋งเอาไว้ แล้วเทน้ำออกก่อนที่จะล้น


เด็กหญิงตัวป้อม ไว้ผมทรงกะลาครอบ จะคอยนั่งเฝ้านับทุกเม็ดฝน
ที่ตกลงสู่กระแป๋งใบน้อยอย่างตั้งอกตั้งใจ
แต่ถ้าวันไหนเกิดอยากจะเกเรขึ้นมา
กระแป๋งก็จะถูกเด็กหญิงจอมดื้อ เอาไปซ่อน… ไม่ให้ใครหาเจอ

แต่ถ้ามีคนหาเจอ เธอก็จะแกล้งเดินชนกระแป๋งให้ไม่ตรงกับรอยรั่วซะ…
แล้วบ้านทั้งหลังก็จะเจิ่งนองไปด้วยน้ำตาของฟ้า
ซึ่งบางที… อาจจะมีน้ำตาของคนทำความสะอาดปนอยู่


“ โรคหวัด ” คือ สิ่งหนึ่งที่มักจะมาพร้อมกับฝนอย่างไม่ตั้งใจ
การจะให้เด็กกินยาไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะกับเด็กหญิงคนนั้น .. ยิ่งยาก
สารพัดวิธี ถูกงัดนำมาใช้จนหมด
บางวิธี .. ได้ผลดีในตอนแรก หากจะไม่มีครั้งต่อไป

ผู้เป็นยายต้องลงทุนคว้านเงาะ แล้วใส่ยาลงไปแทนไส้
ขณะที่คนเป็นตาก็ไล่ต้อนหน้าหลังเพื่อจะจับหลานตัวน้อยให้อยู่
กว่าจะเสร็จภารกิจ ก็เล่นเอาเหนื่อยกันไปทั้งสองฝ่าย
รวมทั้งเสียงร้องไห้ที่ดัง… นาน กว่าจะสงบ

ถึงแม้จะไม่ได้ถ่ายวีดีโอเก็บไว้
แต่ทุกภาพทรงจำก็ยังคง ชัดเจน แจ่มชัด เสมอ

และถึงแม้วันนี้….
บ้านหลังนั้น จะได้รับการซ่อมแซมจนไม่มีรอยรั่วเหลืออีก

แต่ร่องรอยของความอบอุ่น
จะยังคงทาบทาอยู่ในหัวใจของเด็กหญิงคนนั้น

ตลอดไป